Geçen hafta salı gününden beri bir kulak ağrısı başladı anlatamam. Sesim gitti önce. Doktora gittim. Antibiyotik dahil olmak üzere birçok ilaç verildi. Kulağımda da iltihaplanma olduğu söylendi. Tamam dedim ve ilaçlarımı eksiksiz kullandım. Cumartesi bir ağrı ki, hemen gittik hastaneye. Doktor kulağımda mantar olduğu ve temizlenmesi gerektiğini söyledi. Aman yarabbim olmaz böyle bir acı. Beynim oyuldu. Hem kulağım tıkalı hem duyuşum az. Acıya dayanıklıyım ama dayanılır gibi değil temizleme işleme yapılırken. Neyse gözyaşlarımı sildim ve eve gittik. Açılır gibi oldu ve iki gün rahattım. Hastanede ki doktor salı günü tekrar gelmemi söyledi ve bu arada da çok dikkatli davranmam gerektiğini asla ve asla su kaçmaması gerektiğini yoksa bu mantarın beynime kadar gideceğini söyledi.
Pazartesi gecesi tekrar bir sancı aman Allahım oyuyorlar beynimi. Ertesi sabah tekrar gittim. Doktor bir önceki hastasının sinirini benden çıkarttı sanki. Neymiş hastası bazı sorunlar yaşamış. Hasta bir doktor ve babasıda benim gözlerimin önünde neredeyse doktoru tehdit etti.
"Daha ileriye gidecektik ama oğlum engel oldu" dedi. Muayene olacağım doktorla aralarında ne geçtiyse çok sinirliydi.
Tamam dedim ben şimdi mahvoldum. Adam sinirini benden çıkaracak. Girdim içeriye. Doktor burnundan kıl aldırmıyor. Ne soru sorabiliyorum, ne ne yapmam gerektiğini.
"Çevirin kafanızı" dedi. Çevirdik. Başladı yine kazıma işlemi. Bağırıyorum. Adam "bağırmayın ki rahat çalışayım temizliyeyim" diyor.
Ya ne mümkün. Nasıl bağırmam canım çok yanıyor. İnanın, iki kürtaj geçirdim onlar bile daha kolay. Neredeyse bayıldım bayılıcam.. Başladı "işte biz canla başla çalışırız da kıymetini bilen olmaz", " güya doktor babası". Ne dersin şimdi. Ben sadece canımın yandığınla kalmışım. Oyulmuş beynim yine. Birde cuma tekrar gidecekmişim yine beynim oyulacakmış. Kullanabileceğim başka hiç bir ilaç yokmuş. Dövmediği kaldığı herifin yaa.
Neyse eve geldim ama ağrım geçmiyor bir türlü. Ağlıyorum devamlı. Çaresizim. Ne yapayım? Ne ilaç kullanayım?, bilmiyorum. Eşim araştırma yapıyor devamlı netten. Benim sayemde kulak üzerine tez hazırlıyacak neredeyse. Canım benim sağolsun.
Akşam kadar ağlamaktan gözlerim hem kan çanağına döndü, hemde şişti davul gibi. Ağrı yüzünden sanki üzerimden kamyon geçmiş gibiyim. Neyse ki akıl edip Eskişehir Osmangazi Tıp Fakültesi KKB bölümünden özel randevu almayı akıl edebildim. Hemen ertesi güne yani bugüne. Buradaki doktorada her şeyi anlattım. Neyse çok anlayışlı davrandı. Canımı yakmamaya gayret göstererek temizliği yaptı ve "geç kalmışsınız, keşke daha önce buraya gelseydiniz" dedi. Şu anda ağrım yok Allah'a şükür. Tıkalı ama olsun. Yarın tekrar gideceğim. Bu gece çok önemliymiş. Ağrı olursa hemen hastaneye gelmemi tembih etti doktor. Bundan sonraki yaşamımda da asla ve asla kulak pamuğu kullanmamamı söyledi. Çünkü kulak pamuğu dış taraftaki kirleri içeriye taşınıp kulağa zarar verirmiş. Bakalım yarın neler le karşılaşıcam.
Diğer doktora gelince elime geçirirsem ne yaparım bilmiyorum. A be adam bana ne garezin vardı. Acı olmadan da temizliği yapılabiliyormuş. İkiside tıp okumuş, ikiside KKB'ci. Ama biri doktor, diğerini bilemiyeceğim artık.
Geçenlerde Bursa'ya gittik ve tesadüf eseri burada yemeğimizi yedik. Burası Bursa Botanik park içinde yer alan İskender Efendi Konağı. 
Yediğim en lezzetli Kebaptı diyebilirim. Fiyatıda çok makul.Yemeğimizi yedikten sonra konağı gezdik. Yukarıda görülen masanın bana hissettirdiği ise, sanki Atatürk ve silah arkadaşları biraz sonra gelecekler ve orada yemeklerini yiyecekler. Yukarıda masanın yaklaşık yarısı görünüyor. Konak bir Müze Restaurant.
Öyle güzel bir yapı ki sizi o yıllara götürüyor sanki. Çektiğim tüm fotoğraflar bu konağın içinden.
İşlemeleri çok beğendim.
Toplantılar için eşsiz bir yer.
Yemeğimizi, konağın bahçesinde güller arasında yedik. Markalaşması konusunda tamamen hak verdim. Her yerde İskender diye satılan Kebaplar ile arasında çok büyük fark var.
